Sedat İşkara
Serbest Muhasebeci Mali Müşavir
Bilim Uzmanı
sedatiskara@gmail.com

Startup'ın Kuruluşundan Exit’e Vergisel Yol Haritası

KAZANÇ KİMDE DOĞAR, VERGİYİ KİM ÖDER?

GİRİŞ

Startup kavramı son yıllarda girişimcilik ekosisteminin en sık kullanılan ifadelerinden biri hâline gelmiştir. Ne var ki vergi mevzuatımızda “startup” adı altında ayrı bir şirket veya mükellef türü bulunmamaktadır. Bir girişim; faaliyet alanı, finansman modeli ve büyüme hedefi ne kadar yenilikçi olursa olsun, vergisel bakımdan anonim şirket, limited şirket veya gerçek kişi işletmesi olarak değerlendirilir.

Bu nedenle yatırım alan, hızlı büyüyen veya ileride satılması planlanan bir girişimde vergisel sonuçlar yalnızca elde edilen gelire göre belirlenmez. Şirketin hangi türde kurulduğu, yatırımın sermaye mi yoksa borç olarak mı şirkete girdiği, kurucuların paylarını ne zaman ve nasıl elde ettiği, şirket kazancının dağıtılıp dağıtılmadığı ve exit işleminin pay satışı mı yoksa işletme varlıklarının satışı mı şeklinde gerçekleştirildiği sonucu doğrudan etkiler.

Bir startup açısından vergi planlaması, exit görüşmeleri başladığında yapılacak son dakika çalışması değildir. Kuruluşta verilen bazı kararların vergisel sonucu yıllar sonra, şirket satıldığında ortaya çıkar.

İLK KARAR: ŞAHIS İŞLETMESİ Mİ, LİMİTED ŞİRKET Mİ, ANONİM ŞİRKET Mİ?

Girişimin henüz fikir veya ürün doğrulama aşamasında bulunduğu dönemde şahıs işletmesi; düşük kuruluş maliyeti ve daha kolay idari yapı nedeniyle tercih edilebilir. Ancak yatırım alma, ortaklık yapısını genişletme, çalışanlara pay opsiyonu sağlama ve ileride şirket paylarını devretme hedefi bulunan girişimlerde şahıs işletmesi çoğu zaman geçici bir çözüm olarak kalmaktadır.

Limited şirket, başlangıçta daha kolay ve tanıdık bir yapı gibi görünse de pay devrinin şekli ve kurucu ortağın ileride elde edeceği satış kazancının vergilendirilmesi yönünden anonim şirketten önemli ölçüde ayrılır.

Anonim şirketlerde payların yatırımcıya devri, farklı pay gruplarının oluşturulması ve sermaye yapısının yatırım turlarına göre düzenlenmesi daha elverişlidir. Ayrıca gerçek kişi kurucu ortak tarafından edinilen anonim şirket pay senetlerinin belirli şartlar altında elden çıkarılması, limited şirket paylarının satışına göre çok farklı bir vergisel sonuç doğurabilir.

Burada sıklıkla karşılaşılan hata, şirket türünün yalnızca kuruluş maliyetine göre seçilmesidir. Oysa beş yıl sonra yatırım alması veya satılması hedeflenen bir girişimin bugünkü şirket türü, gelecekteki exit kazancının vergiye tabi olup olmayacağını etkileyebilir.

Bu nedenle şirket kuruluşunda şu sorular birlikte değerlendirilmelidir:

• Yakın dönemde yatırım alınması planlanıyor mu?
• Yatırımcı doğrudan şirkete mi girecek, yoksa mevcut ortaklardan pay mı satın alacak?
• Kurucuların paylarının ileride kısmen veya tamamen satılması öngörülüyor mu?
• Çalışanlara pay veya paya bağlı menfaat verilmesi planlanıyor mu?
• Yurt dışında holding veya bağlı şirket kurulması düşünülüyor mu?

Bu sorulara cevap verilmeden yalnızca “en kolay şirketi kuralım” yaklaşımıyla hareket edilmesi, başlangıçta sağlanan küçük bir kolaylığın exit aşamasında önemli bir maliyete dönüşmesine neden olabilir.

YATIRIM ALINMASI ŞİRKETİN KÂRI MIDIR?

Startup dünyasında en fazla karıştırılan konulardan biri, yatırım olarak şirkete giren paranın ticari kazanç sayılıp sayılmayacağıdır.

Yatırımcının sermaye artırımı yoluyla şirkete ortak olması hâlinde ödediği tutar şirketin mal veya hizmet satış geliri değildir. Sermayeye eklenen nominal tutar ile payın ihraç bedeli arasındaki fark şartların sağlanması hâlinde emisyon primi olarak kaydedilir. Kurumlar Vergisi Kanunu’nda anonim şirketlerin kuruluşlarında veya sermaye artırımlarında çıkardıkları payların itibari değerini aşan kısmı için istisna düzenlemesi bulunmaktadır.

Örneğin yatırımcının yüzde 10 pay karşılığında şirkete 10 milyon TL aktarması, bu tutarın tamamının şirket açısından ticari satış geliri olduğu anlamına gelmez. İşlemin sermaye artırımı, pay ihracı ve varsa emisyon primi hesaplarında doğru şekilde yapılandırılması gerekir.

Buna karşılık yatırımcı mevcut kurucudan pay satın alıyorsa para şirkete değil, payını satan ortağa gider. Bu durumda şirket yatırım almış gibi görünse bile gerçekte şirketin kasasına yeni kaynak girmemiştir. Vergiyi doğurabilecek kazanç da şirkette değil, payını satan kurucu veya ortak nezdinde oluşur.

Bu ayrım startup finansmanında hayati önemdedir:

• Sermaye artırımı yoluyla yatırımda kaynak şirkete girer.
• Mevcut ortağın pay satışında bedel payını satan ortağa ödenir.
• Karma yatırım turunda ise bedelin bir kısmı şirkete, bir kısmı mevcut ortaklara gidebilir.

Yatırım sözleşmesindeki ekonomik amaç ile muhasebe kayıtlarının aynı işlemi göstermesi gerekir. “Yatırım” kelimesinin sözleşmede kullanılması, para hareketinin vergisel niteliğini tek başına belirlemez.

ŞİRKET KÂR ETTİĞİNDE VERGİLEME NASIL GERÇEKLEŞİR?

Startup’ın ürün veya hizmet satışlarından elde ettiği hasılattan indirilebilir giderleri düşüldükten sonra ortaya çıkan mali kâr, kurumlar vergisine tabidir. Ancak muhasebe kârı ile vergi matrahı her zaman aynı değildir.

Özellikle teknoloji girişimlerinde aşağıdaki giderler bakımından belge ve ticari ilişki önem taşır:

• Yazılım geliştirme harcamaları,
• Bulut hizmetleri ve yurt dışından alınan dijital hizmetler,
• Reklam ve kullanıcı edinme giderleri,
• Kurucu ortaklara yapılan ücret ve huzur hakkı ödemeleri,
• Serbest çalışanlardan alınan hizmetler,
• Lisans, marka ve fikrî mülkiyet ödemeleri,
• Çalışanlara sağlanan pay veya paya bağlı menfaatler,
• İlişkili kişilerden alınan hizmetler.

Bir giderin şirketin büyümesine katkı sağlaması, tek başına vergi matrahından indirilebilmesi için yeterli değildir. Giderin ticari kazancın elde edilmesi ve sürdürülmesiyle ilgili olması, belgelendirilmesi ve varsa stopaj, KDV veya sorumlu sıfatıyla KDV yükümlülüklerinin doğru yerine getirilmesi gerekir.

Yurt dışındaki platformlardan alınan yazılım, reklam, danışmanlık, lisans veya bulut hizmetlerinde ise yalnızca faturanın kayda alınmasıyla yetinilmemelidir. Hizmetin niteliğine göre KDV, stopaj ve çifte vergilendirmeyi önleme anlaşması hükümleri ayrı ayrı incelenmelidir.

KÂRIN ŞİRKETTE BIRAKILMASI İLE DAĞITILMASI AYNI ŞEY DEĞİLDİR

Şirketin dönem sonunda kâr elde etmesi ile bu kârı ortaklarına dağıtması iki ayrı vergilendirme aşamasıdır.

İlk aşamada kazanç şirket bünyesinde kurumlar vergisine tabi tutulur. Vergi sonrası kâr şirkette bırakılırsa ortak bakımından sırf şirketin değerinin artmış olması nedeniyle aynı anda kâr payı geliri doğmaz.

Vergi sonrası kârın gerçek kişi ortağa dağıtılması hâlinde ise kâr dağıtımına bağlı vergi kesintisi gündeme gelir. Ayrıca Gelir Vergisi Kanunu’ndaki şartlar ve ilgili yıl için geçerli beyan sınırı dikkate alınarak gerçek kişi ortak açısından yıllık gelir vergisi beyannamesi verilmesi gerekebilir. Tam mükellef kurumlardan elde edilen kâr paylarının yarısı gelir vergisinden istisna olmakla birlikte, dağıtım sırasında yapılan vergi kesintisinin tamamı hesaplanan vergiden mahsup edilir.

Dolayısıyla startup’ın 10 milyon TL kâr etmesi ile kurucunun 10 milyon TL’yi kişisel hesabına alması aynı ekonomik ve vergisel işlem değildir. Kârın şirkette bırakılması, dağıtılması, sermayeye eklenmesi veya yeni yatırımlarda kullanılması farklı sonuçlar doğurur.

Özellikle yatırım sözleşmelerinde yer alan kâr dağıtım kısıtları, imtiyazlı pay hükümleri ve yatırımcı öncelikleri incelenmeden dağıtım kararı alınmamalıdır.

EXIT NEDİR VE VERGİSEL AÇIDAN NEDEN TEK BİR SONUCU YOKTUR?

Exit, kurucunun veya yatırımcının girişimdeki payının tamamını ya da bir kısmını satarak yatırımdan çıkmasıdır. Ancak uygulamada şirketin satılması farklı yöntemlerle gerçekleştirilebilir:

1. Kurucu ve yatırımcıların şirket paylarını satması,
2. Şirketin faaliyetinde kullandığı yazılım, marka, müşteri sözleşmeleri veya diğer varlıkların satılması,
3. Şirketin başka bir şirketle birleşmesi veya devralınması,
4. Önce yurt dışında bir holding yapısı kurulması ve payların bu yapı üzerinden devredilmesi,
5. Kurucunun paylarının bir kısmını yatırım turunda satması, kalan kısmını ileriki tarihte elden çıkarması.

Bu yöntemlerin ekonomik sonucu birbirine benzese de vergi yükü aynı değildir.

Pay satışında satış bedeli kural olarak pay sahibine gider ve kazanç payı satan kişi veya kurum nezdinde değerlendirilir. Varlık satışında ise bedeli şirket tahsil eder; satıştan doğan kazanç şirketin kurum kazancına dâhil olur. Şirketin bu kazancı daha sonra ortağa dağıtması durumunda ikinci bir vergilendirme katmanı oluşabilir.

Bu nedenle alıcının “asset deal”, satıcının ise “share deal” istemesi tesadüf değildir. Alıcı satın aldığı varlıkların maliyetini ve geçmiş riskleri; satıcı ise satış kazancını ve paranın hangi aşamada kişisel tasarrufuna geçeceğini dikkate alır.

GERÇEK KİŞİ KURUCUNUN ANONİM ŞİRKET PAYINI SATMASI

Gerçek kişi kurucular açısından en önemli düzenlemelerden biri, tam mükellef anonim şirketlere ait ve iki yıldan fazla süreyle elde tutulan pay senetlerinin satışından doğan kazançlara ilişkindir.

Gelir Vergisi Kanunu’nun mükerrer 80’inci maddesi kapsamında, gerçek kişilerin iki yıldan fazla süreyle sahip oldukları tam mükellef anonim şirket pay senetlerinin elden çıkarılmasından doğan kazançlar, şartların sağlanması hâlinde değer artışı kazancı olarak vergilendirilmez.

Ancak uygulamada yalnızca şirketin kuruluş tarihine bakmak yeterli değildir. Pay senedinin bastırılması veya ilmühaber düzenlenmesi, iktisap tarihi, sermaye artırımları sonucunda alınan payların durumu, bedelsiz paylar ve yapılan devirlerin kronolojisi ayrıca değerlendirilmelidir.

Örneğin anonim şirket beş yıl önce kurulmuş olabilir; ancak pay senetlerinin hukuken geçerli şekilde çok daha sonra bastırılmış olması hâlinde vergisel süre hesabında tartışma doğabilir. Exit’ten birkaç hafta önce alınacak şekli tedbirlerin, geçmişe yönelik olarak bütün şartları kendiliğinden sağlaması beklenmemelidir.

İki yıllık süre tamamlanmadan yapılan satışlarda ise satış bedeli ile düzeltilmiş maliyet bedeli arasındaki olumlu fark değer artışı kazancı olarak değerlendirilebilir. Maliyet bedelinin endekslenmesi, giderler ve ilgili yıl için geçerli istisna tutarı dikkate alınarak vergilendirilecek kazanç belirlenir.

Burada önemli olan şirketin kaça satıldığı değil, kurucunun sattığı pay için elde ettiği net kazançtır.

LİMİTED ŞİRKET PAYININ SATILMASI

Limited şirket ortaklık paylarında anonim şirket pay senetleri için öngörülen iki yıllık elde tutma avantajı aynı şekilde uygulanmaz. Gerçek kişinin limited şirket payını kaç yıl elinde tuttuğuna bakılmaksızın, satıştan doğan kazanç değer artışı kazancı kapsamında değerlendirilebilir.

Kazanç hesaplanırken satış bedelinden payın maliyet bedeli ile satış nedeniyle yapılan ve satıcı üzerinde kalan giderler düşülür. Kanundaki şartların oluşması durumunda maliyet bedeli endekslenebilir ve ilgili yıl için geçerli istisna tutarı dikkate alınabilir.

Bu fark, yatırım alma ve exit hedefi bulunan girişimlerde limited şirket ile anonim şirket tercihini vergisel açıdan önemli hâle getirmektedir. Ancak sırf gelecekte vergisiz pay satışı yapılacağı düşüncesiyle anonim şirket kurulması da yeterli değildir. Pay senetlerinin hukuki durumu, iktisap tarihi ve gerçek işlemlerle uyumu birlikte sağlanmalıdır.

PAYI SATAN BİR ŞİRKETSE SONUÇ DEĞİŞİR

Startup paylarını gerçek kişi kurucu yerine bir holding veya başka bir şirket elinde bulunduruyorsa satış kazancı Kurumlar Vergisi Kanunu kapsamında değerlendirilir.

Kurumların aktifinde en az iki tam yıl bulunan iştirak hisselerinin satışından doğan kazancın belirli bir kısmı, kanunda belirtilen şartlarla kurumlar vergisinden istisna edilebilir. Güncel düzenleme kapsamında iştirak hissesi satış kazançlarına uygulanan istisna oranı yüzde 50’dir.

İstisnadan yararlanabilmek için yalnızca iki yıllık süre şartı yeterli değildir. Satış bedelinin belirli süre içinde tahsil edilmesi, istisna edilen kazancın pasifte özel bir fon hesabında tutulması ve kanunda belirtilen süre boyunca işletmeden çekilmemesi gibi koşullar bulunmaktadır. Menkul kıymet ticaretiyle uğraşan kurumların bu amaçla ellerinde bulundurdukları paylar bakımından da sınırlamalar söz konusudur.

Bu nedenle kurucunun payı doğrudan sahiplenmesi ile bir holding üzerinden sahiplenmesi arasında yalnızca yönetimsel değil, ciddi vergisel farklılıklar bulunmaktadır. Holding yapısının avantajı veya dezavantajı; yatırımın süresine, yeni yatırımlara yönlendirilip yönlendirilmeyeceğine, kâr dağıtım politikasına ve kurucunun ikamet ettiği ülkeye göre hesaplanmalıdır.

SAYISAL ÖRNEK: AYNI EXIT, ÜÇ FARKLI VERGİ SONUCU

Bir girişimin yüzde 100 paylarının 50 milyon TL karşılığında satıldığını ve payların maliyet bedelinin 1 milyon TL olduğunu varsayalım.

Birinci senaryoda paylar gerçek kişi kurucuya ait limited şirket paylarıdır. Aradaki kazanç, maliyet endekslemesi ve yıllık istisna dikkate alınarak değer artışı kazancı kapsamında vergilendirilebilir.

İkinci senaryoda paylar gerçek kişi kurucuya ait anonim şirket pay senetleridir ve pay senetleri iki yıldan fazla süreyle elde tutulmuştur. Kanundaki diğer şartların da sağlanması hâlinde satış kazancı gelir vergisinin konusu dışında kalabilir.

Üçüncü senaryoda paylar bir holding şirketinin aktifindedir. Paylar en az iki tam yıldır aktifte yer alıyor ve diğer şartlar karşılanıyorsa satış kazancının yüzde 50’si kurumlar vergisinden istisna edilebilir. Kalan kısım kurum kazancına dâhil edilir. Satıştan elde edilen paranın daha sonra gerçek kişi ortağa dağıtılması hâlinde kâr dağıtımına ilişkin vergiler ayrıca gündeme gelebilir.

Görüldüğü üzere şirket aynı şirket, satış bedeli aynı bedel ve ekonomik kazanç aynı kazanç olsa bile payın kime ait olduğu ve hangi hukuki formda bulunduğu ödenecek vergiyi değiştirmektedir.

EXIT BEDELİNİN TAMAMI PAY SATIŞ BEDELİ OLMAYABİLİR

Satın alma sözleşmelerinde toplam bedel farklı unsurlardan oluşabilir:

• Pay satış bedeli,
• Kurucunun belirli süre şirkette çalışması karşılığında ödenecek ücret,
• Rekabet etmeme taahhüdü bedeli,
• Danışmanlık ödemesi,
• Performansa bağlı ek satış bedeli,
• Earn-out ödemesi,
• Fikrî mülkiyet veya marka devir bedeli,
• Şirkete verilmiş ortak borcunun geri ödenmesi.

Bütün ödemelerin sözleşmede “satış bedeli” olarak adlandırılması, her birinin vergisel niteliğini değiştirmez. Kurucunun şirkette kalmasına ve çalışmasına bağlı ödeme ücret; danışmanlık hizmetine bağlı ödeme serbest meslek veya ticari kazanç; fikrî mülkiyet devri ise kendi hukuki niteliğine göre vergilendirilebilir.

Özellikle earn-out düzenlemelerinde bedelin ne zaman kesinleştiği, hangi yılın geliri sayılacağı, yabancı para üzerinden belirlenen tutarın hangi kurla hesaplanacağı ve ödemenin pay satışına mı yoksa kurucunun çalışmaya devam etmesine mi bağlı olduğu açıkça belirlenmelidir.

KDV, DAMGA VERGİSİ VE DİĞER YÜKÜMLÜLÜKLER

Bir exit işleminde yalnızca gelir veya kurumlar vergisine bakılması yeterli değildir.

Pay ve hisse senedi devirlerinin KDV karşısındaki durumu, payı satanın niteliğine ve devredilen kıymetin türüne göre değerlendirilir. Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 17/4-g maddesi kapsamında hisse senedi teslimleri istisna kapsamındadır. İştirak hisselerinin kurumların aktifinde belirli süreyle bulunması hâlinde ayrıca 17/4-r maddesindeki şartlar gündeme gelebilir. Limited şirket paylarının gerçek kişilerce ticari faaliyet dışında devri ise işlemin KDV’nin konusuna girip girmediği yönünden ayrıca ele alınmalıdır.

Pay satış sözleşmeleri bakımından damga vergisi istisnası bulunmakla birlikte, sözleşmenin içinde pay devrinden bağımsız borç, garanti, hizmet, rekabet etmeme veya başka bedelli taahhütler bulunması durumunda her hükmün ayrıca incelenmesi gerekir.

Limited şirket pay devrinde yazılı sözleşme, imzaların noter onayı, genel kurul onayı ve ticaret sicili süreçleri de önem taşır. Anonim şirketlerde ise payın nama veya hamiline yazılı olması, pay bedelinin ödenme durumu, ciro ve teslim ile Merkezi Kayıt Kuruluşuna yapılacak bildirimler gibi unsurlar dikkate alınmalıdır.

Vergisel planlama ile şirketler hukuku uygulaması birbirinden kopuk yürütülemez.

SINIR ÖTESİ YAPILARDA “YURT DIŞINDA ŞİRKET KURDUK” DEMEK YETERLİ DEĞİLDİR

Türkiye’de geliştirilen bir girişimin yatırım öncesinde İngiltere, Amerika Birleşik Devletleri, Hollanda, Estonya veya başka bir ülkede holding şirketi kurması sık rastlanan bir modeldir.

Ancak yabancı şirket kurulması, Türkiye’deki vergi yükümlülüklerini kendiliğinden ortadan kaldırmaz. Kurucunun Türkiye’de vergi mukimi olması, yabancı şirketteki payların devri, şirketin fiilen Türkiye’den yönetilmesi, Türkiye’deki fikrî mülkiyetin yabancı şirkete aktarılması, transfer fiyatlandırması, örtülü kazanç dağıtımı ve kontrol edilen yabancı kurum hükümleri ayrı ayrı değerlendirilmelidir.

Türkiye’de oluşturulan yazılım veya marka değerinin düşük bir bedelle yurt dışındaki ilişkili şirkete aktarılması, ileride önemli vergisel uyuşmazlıklara neden olabilir. Fikrî mülkiyetin hangi şirket tarafından geliştirildiği, masrafların kim tarafından karşılandığı, çalışanların hangi şirket adına çalıştığı ve ekonomik riskin kimde bulunduğu belgelerle uyumlu olmalıdır.

Yabancı holding yapısı, yatırımcı açısından ticari olarak gerekli olabilir. Ancak yapı yatırım turundan hemen önce değil, faaliyet ve değer artışı henüz başlangıç aşamasındayken; hukuk, vergi ve yatırım stratejisi birlikte değerlendirilerek kurulmalıdır.

STARTUP’LARDA EN SIK YAPILAN HATALAR

Uygulamada aşağıdaki hatalarla sık karşılaşılmaktadır:

• Yatırım bedelinin satış geliri gibi kaydedilmesi,
• Sermaye artırımı ile kurucudan pay alımının birbirine karıştırılması,
• Kurucunun şirket harcamalarını kişisel hesabından belgesiz karşılaması,
• Pay senedi ve ortaklık defteri işlemlerinin zamanında yapılmaması,
• Limited şirket paylarının uzun süre tutulduğunda vergisiz satılacağının düşünülmesi,
• Şirket değerlemesi ile vergilendirilebilir kazancın aynı kabul edilmesi,
• Yurt dışından alınan hizmetlerde KDV ve stopaj yükümlülüklerinin atlanması,
• Fikrî mülkiyet haklarının kurucu adına bırakılması,
• Çalışanlara verilen payların ücret ve sosyal güvenlik yönünden incelenmemesi,
• Exit sözleşmesindeki earn-out ve rekabet etmeme ödemelerinin tamamının pay satış bedeli sayılması,
• Yurt dışı şirket kurulduğunda Türkiye ile vergisel bağın tamamen kesildiğinin varsayılması.

Bu hataların ortak noktası, muhasebe ve vergi fonksiyonunun yalnızca beyanname dönemlerinde hatırlanmasıdır.

DEĞERLENDİRME VE SONUÇ

Startup’larda vergi planlaması, daha az vergi ödemek amacıyla sonradan geliştirilen bir işlem dizisi olarak görülmemelidir. Doğru vergi planlaması; yatırımın hukuki niteliğini, şirket kayıtlarını ve tarafların gerçek ekonomik ilişkisini baştan itibaren birbiriyle uyumlu hâle getirmektir.

Kuruluş aşamasında şirket türü belirlenirken ilerideki yatırım ve exit ihtimali dikkate alınmalıdır. Yatırım turunda şirkete giren sermaye ile mevcut ortağa ödenen pay satış bedeli ayrıştırılmalıdır. Faaliyet döneminde yazılım, marka, çalışan ve müşteri sözleşmelerinin hangi tüzel kişiliğe ait olduğu açık tutulmalıdır. Exit aşamasında ise pay satışı, varlık satışı, earn-out, rekabet yasağı ve kurucunun çalışmaya devam etmesine bağlı ödemeler ayrı ayrı değerlendirilmelidir.

Kanaatimizce başarılı bir exit’in ölçüsü yalnızca sözleşmede yazan yüksek satış bedeli değildir. Vergi, sözleşme ve şirketler hukuku yönünden doğru yapılandırılmamış bir işlemde, girişimin yıllar içinde oluşturduğu değerin önemli bir bölümü öngörülmeyen maliyetlere dönüşebilir.

Startup kurucularına verilebilecek en temel tavsiye şudur: Vergisel yol haritanızı şirketinizi satmaya karar verdiğiniz gün değil, şirketi kurduğunuz gün hazırlayın. Çünkü exit günü ortaya çıkan verginin önemli bir kısmı, aslında kuruluş günü alınan kararların sonucudur.

Kaynakça

• 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu, mükerrer madde 80 ve madde 22.
• 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, madde 5 ve madde 32.
• 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu, madde 17/4-g ve 17/4-r.
• 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu ve Kanuna ekli (2) sayılı tablo.
• 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu.
• 27.11.2024 tarihli ve 32735 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 9160 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı.
• Gelir İdaresi Başkanlığı, Kurumların Taşınmaz ve İştirak Hisselerinin Satışında İstisna Rehberi.
• Gelir İdaresi Başkanlığı, Menkul Sermaye İratları Vergi Rehberi.

09.09.2026

Kaynak: www.MuhasebeTR.com
(Telif Uyarısı: Bu makalenin en fazla %20'si, kaynak gösterilip aktif link verilerek paylaşılabilir. Aksi takdirde yasal işlem başlatılacaktır.)

>> Duyurulardan haberdar olmak için E-Posta Listemize kayıt olun.

>> SGK Teşvikleri (150 Sayfa) Ücretsiz E-Kitap: hemen indir.

>> MuhasebeTR mobil uygulamasını Apple Store 'dan hemen indir.

>> MuhasebeTR mobil uygulamasını Google Play 'den hemen indir.

>> YILIN KAMPANYASI: Muhasebecilere Özel Web Sitesi 1.250 TL + KDV  Ayrıntılar için tıklayın.