Türkiye’de yüksek finansman maliyetleri, iç talepteki zayıflık ve tahsilat güçlükleri, özellikle küçük ve orta büyüklükteki işletmelerin, KDV’ye tabi zirai faaliyette bulunanların ve serbest meslek erbabının likidite sorunlarını ağırlaştırmaktadır. Mevcut katma değer vergisi (KDV) sisteminin henüz tahsil edilmeyen satış bedellerine ilişkin verginin ödenmesini gerektirmesi, mükelleflere ek finansman yükü getirmektedir.
Şöyle ki, KDVK md.10 gereğince vergiyi doğuran olay, mal teslimi ve hizmet ifası hallerinde malın teslimi veya hizmetin yapılmasıyla gerçekleşmektedir. Verginin hesaplanması, beyanı ve ödenmesi bakımından satış bedelinin tahsil edilmesi beklenmemektedir (KDVK md.29, 39, 41 ve 46). Hesaplanan KDV’nin indirilecek KDV’yi aşması halinde işletmeler, müşterilerinden henüz tahsil etmedikleri vergi tutarını kendi kaynaklarıyla veya kredi kullanarak finanse etmek zorunda kalmaktadır. KDVK md.29/4 gereğince ise, hesaplanıp beyan edilen KDV, ilgili alacağın Vergi Usul Kanunu (VUK) md.322 kapsamında değersiz hale gelerek zarar yazıldığı dönemde indirilebilmektedir; alacağın VUK md.323 kapsamında şüpheli hale gelmesi yeterli değildir.
Buna karşılık, Türk KDV Sistemi’nin de esas aldığı Avrupa Birliği (AB) KDV Hukuku’nda, belirli işlemler ve mükellef grupları bakımından tahsil esaslı vergilendirmeye imkan tanınmaktadır.
2006/112/EC sayılı AB KDV Direktifi’ne göre vergiyi doğuran olay (chargeable event) ile verginin talep edilebilir hale gelmesi (chargeability), kural olarak mal teslimi veya hizmet ifası anında gerçekleşmektedir (md.62, md.63). Ancak, Direktif md.66/b, üye devletlere belirli işlemler veya mükellef grupları bakımından verginin talep edilebilir hale gelme zamanını, en geç bedelin tahsili olacak şekilde belirleme yetkisi tanımaktadır. Böylece, vergiyi doğuran olay değiştirilmeden tahsil esaslı vergilendirme uygulanabilmektedir.
Bu imkanı tanıyan devletlerden biri Almanya’dır. Almanya’da, önceki takvim yılındaki toplam cirosu 800 bin Avro’yu aşmayan mükellefler, vergi dairesinin izniyle KDV’yi kararlaştırılan bedeller (vereinbarte Entgelte) yerine tahsil edilen bedeller (vereinnahmte Entgelte) üzerinden hesaplayabilmektedir (UStG §20). EStG §18/1 Nr.1 kapsamındaki serbest meslek faaliyetlerini gerçekleştiren mükellefler ise, bu işlemleri bakımından ciro sınırından bağımsız olarak vergi dairesinin izniyle tahsil esasını uygulayabilmektedir. Kararlaştırılan bedeller üzerinden vergilendirmede (Sollversteuerung) vergi, kural olarak teslim veya hizmetin gerçekleştirildiği ön beyan döneminin sonunda; tahsil edilen bedeller üzerinden vergilendirmede (Istversteuerung) ise bedelin tahsil edildiği ön beyan döneminin sonunda doğmaktadır (UStG §13/1 Nr.1-a ve b).
İspanya ve İtalya›da da belirli koşullarla tahsil esaslı KDV yöntemini seçme imkanı bulunmaktadır.
Tahsil esası, satıcının henüz tahsil etmediği KDV’yi önceden finanse etme yükünü ortadan kaldırırken alıcının ödeme öncesindeki indirim imkanını sınırlandırabilmektedir. Zira, AB KDV Direktifi md.167 gereğince indirim hakkı, indirilecek verginin talep edilebilir hale geldiği anda doğmaktadır.
AB Adalet Divanı, 10 Şubat 2022 tarihli Grundstücksgemeinschaft Kollaustraße 136 kararında (C-9/20), satıcının KDV’si tahsilatla talep edilebilir hale gelirken alıcının indirim hakkının henüz bedel ödenmeden doğmasını öngören Alman düzenlemesinin Direktif md.167’ye aykırı olduğuna hükmetmiştir. Bu karar sonrasında Almanya 2024 yılında ilgili düzenlemeyi değiştirmiştir. 1 Ocak 2028’den itibaren uygulanacak hükümler gereğince, tahsil esasını uygulayan satıcıdan yapılan alışlarda KDV indirimi kural olarak ödeme yapıldığı ölçüde mümkün olacaktır. Satıcının tahsil esasına tabi olduğu faturada belirtilecek olup, yeni indirim hükmü 31 Aralık 2027’den sonra düzenlenen faturalara uygulanacaktır.
Diğer yandan, Direktif md.167a, satışlarına ilişkin KDV’si yalnızca md.66/b kapsamında tahsilatla talep edilebilir hale gelen mükelleflerin kendi alışlarından kaynaklanan KDV indirim hakkının da tedarikçilerine ödeme yapıncaya kadar ertelenmesine imkan tanımaktadır. Bu özel uygulamayı benimseyen üye devletler, yararlanabilecek mükellefler için yıllık ciro sınırını en fazla 2 milyon Avro olarak belirleyebilmektedir.
Maliye Bakanlığı, 2012 yılında yalnızca serbest meslek mensupları için KDV’de tahsil esasına geçilmesini vergi tekniği açısından uygun bulmamıştır (TBMM Tutanak Dergisi, 21.02.2012). Oysa AB Hukuku ve üye devletlerin uygulamaları, tahakkuk esası genel yöntem olarak korunurken belirli işletmelere tahsil esasını seçme hakkı tanınabileceğini göstermektedir.
Türkiye’de 2018’deki KDV reformuyla getirilen değersiz alacaklara ilişkin indirim (KDVK md.29/4) ve hasılat esaslı vergilendirme (md.38) düzenlemeleri, tahsil esasının karşılığını oluşturmamaktadır. İlkinde daha önce beyan edilen KDV’nin belirli şartlarla sonradan indirilmesi, ikincisinde ise kapsama alınan mükelleflerin KDV dahil işlem bedellerine belirlenen özel oranın uygulanması ve hesaplanan verginin indirilecek KDV ile ilişkilendirilmeksizin beyan edilerek ödenmesi söz konusudur.
İçinde bulunulan ekonomik sıkıntılar dikkate alındığında, faaliyet türünden bağımsız olarak belirli bir ciro sınırının altındaki mükelleflere tahsil esaslı KDV uygulamasını seçme hakkı bir an önce tanınmalıdır. Mevcut vergilendirme yöntemi genel kural olarak korunurken verginin hesaplanması, beyanı ve ödenmesi ile indirim hakkı uyumlu biçimde düzenlenmeli; özel KDV rejimleri, kısmi tahsilatlar ve diğer ödeme biçimleri gözetilmelidir. Tahsilatın denetiminde mevcut elektronik belge ve ödeme sistemlerinden yararlanılmalıdır. Ekonomik güçlüklerle mücadele eden mükellefler, henüz tahsil etmedikleri KDV’yi finanse etme yükünden artık kurtarılmalıdır.
(Kaynak: Prof. Dr. Funda BAŞARAN YAVAŞLAR / www.dunya.com | 10.11.2026)
>> Duyurulardan haberdar olmak için E-Posta Listemize kayıt olun.
>> SGK Teşvikleri (150 Sayfa) Ücretsiz E-Kitap: hemen indir.
>> MuhasebeTR mobil uygulamasını Apple Store 'dan hemen indir.
>> MuhasebeTR mobil uygulamasını Google Play 'den hemen indir.
>> Muhasebecilere Özel Web Sitesi 1.250 TL Ayrıntılar için tıklayın.